"අදනං කොහොම හරි එයත් එක්ක කතා කරන්න ඕනෙ බං."
පවන් මට එහෙම කිව්වේ බ්රහස්පතින්දා දවසක හවස පන්ති ඇරිලා යන ගමන්. පවන් අපේ පන්තියටම එන 9 වසරේ කෙල්ලෙක් එක්ක යාළු වෙලා හිටියා.
"ඉතිං ගිහින් කතා කරපන්කෝ......." මම කිව්වා.
"බෑ බං. එයා අද සමාධි අතේ කියලා තිබුණා එයත් එක්ක කතා කරන්න ඉන්න එපා කියලා. මොකද අද එයාව එක්කන් යන්න එන්නේ එයාගේ අම්මලු."
"ඉතිං හොඳයිනෙ බං. වෙනදට එන්නේ තාත්තනෙ. අද අම්මා එන එකේ ටිකක් කතා කරපං"
"මොන හොඳද බං? එයාගෙ අම්මා එනවට වඩා හොඳයි තාත්තා එන එක"
"ඒ ඇයි?"
"එයාගෙ තාත්තට වඩා අම්මා වසයි බං"
"ඉතිං උඹ කතා කරනවද?"
"ඒකට තමයි බං විදියක් නැත්තේ. හදිස්සියෙ හරි අම්මා ආවොත් මම කපෝතියි."
"මම කියන්නද? උඹ ඒකිත් එක්ක කතා කරන්න පන්තිය ගාවට ආයෙ පලයං. ඒකිගෙ අම්මා එනවනං එන්නේ මෙතනින්නේ. අපි සුපුන්ට කියමු අම්මා එනවනං උඹේ ෆෝන් එකට කෝල් එකක් ගහන්න කියලා."
"පට්ට අයිඩියා එක මචං. එහෙනං එහෙම කරමු."
මෙහෙම කියපු අපි සුපුන්ට කිව්වා කෙල්ලගෙ අම්මා එනවනං කෝල් එකක් ගහන්න කියලා. හැබැයි එතනදි අපිට පොඩි මිස්ටේක් එකක් වුණා. ඒ පොඩි මිස්ටේක් එකෙන් තමයි පවන්ගේ ජීවිතේ වෙනස් වෙන්නේ.
"එහෙනං උඹත් වරෙං බං ෂේප් එකේ මාත් එක්ක යන්න." පවන් මටත් එන්න කිව්වා. මමත් ඉතින් පවන් එක්ක ගියා.
අපි පන්තිය ගාවට යනකොට කෙල්ල ඉන්නවා තනියෙන්. පවන් එයාගේ ෆෝන් එක මට දීලා කෙල්ල ළගට ගියා. මම ඊට අඩි පහක් හයක් මෙහායින් හිටියා.
"අනේ පියුමි....... මට ඔයත් එක්ක කතා කරන්න ගොඩක් දේවල් තියෙනවා. ඒ වුණාට මට ඔයත් එක්ක හරියටම දවස් 9 කින් කතා කරන්න හම්බ වුණේ නෑ."
"ඇයි පවන් අයියෙ ඔයා ආවෙ? මම කිව්වා නේද එන්න එපා කියලා. අද අපේ අම්මා එනවා. අනික අපෙ අම්මට අර ඔයා දීපු............................"
කෙල්ලට කතාව කියලා ඉවර කරගන්න හම්බ වුණේ නෑ. රතුපාට ස්කූටරයක් ඇවිල්ලා අපි ඉන්න තැනට පොඩ්ඩක් මොහායින් නතර කළා. ඒකෙ ආවෙ අවුරුදු 35 ක 40ක විතර ඇන්ටි කෙනෙක්.
"මොනාද ෂශී ඔයා මේ කරන්නෙ........?"
පියුමිගෙන් එයාගෙ අම්මා ඇහුවා. ඒත් කෙල්ල හොඳටම බයවෙලා මුකුත් කිව්වේ නෑ. අර ඇන්ටි පවන් දිහා ඔරවලා බැලුවා.
"පොඩ්ඩක් ඔයා එන්න මෙහාට" ඇන්ටි පවන්ට කතා කළා.
"ඔයා ද පවන් කියන්නේ?"
"ඔඔඔ......ව්... ඇන්ටි.........."
"ඔයා නේද පියුමිට ගිය සතියෙ චන්කි චොක් එකක් දීල එවල තිබුණෙ?"
"මේ..............නෑ.......මේ...........මම.............."
"මම දන්නවා ඔය දෙන්නා අතරෙ සම්බන්ධයක් තියෙනවා කියලා. මම මේක දැනගත්තට තාත්තට කිව්වේ නෑ. එයාට කිව්වනං පුතේ ඔයාට ගුටි කන්න වෙනවා. මෙතන කිසි ප්රශ්නයක් ඇති නොවෙන විදියට මම කිසි කෙනෙකුට මේක කිව්වෙ නෑ. හැබැයි පුතේ මේ අහගන්න. තාම ඕගොල්ලො ඉගෙන ගන්න වයස. මේ වයසෙදි ඔය වගේ විකාර ඔළුවට ගත්තම ඉගෙනුම කඩාකලප්පල් වෙනවා. ඕවා ඔයදෙන්නට ඕලෙවල් ඒලෙවල් කරලා ඉවර වුණාම කරන්න ඕන තරම් කාලය තියෙනවා. ඔයා හොඳට ඉගෙන ගන්න. ඉගෙන ගෙන ඉවර වෙලා ඔය දෙන්නා යාළු වුණාට මගේ කිසිම විරුද්ධත්වයක් නෑ. මම අන්තිමට කියන්නෙ මේකයි හොඳට ඉගෙන ගන්න."
එහෙම කියපු ඇන්ටි අර කෙල්ලවත් බයිසිකටල්ට නග්ගගෙන යන්න ගියා. මේ කතාව අහගෙන හිටපු පවන් හිටියෙ නිකං පිස්සු හැදිල වගේ. මටත් නිකං විශ්වාස කරන්න බෑ.
ඔය සිදුවීම වුණේ මීට මාස දෙකකට විතර කළින්. ඊට කළින් එච්චර ඉස්කෝලෙ වැඩ වලට උනන්දුවක් නොතිබුන පවන් දැන් ඇත්තටම බැහැල වැඩ. ඌට කිබුණු ෆෝන් එකත් අයින් කරලා දාලා වෙන කිසිම දේකට හිත යොමු කරන්නේ නැතුව පාඩම් කරනවා. හැබැයි ඉතිං කෙල්ලත් එක්ක කතා කර කර එහෙ මෙහෙ යනඑක නං නවත්තලා නෑ.
අනිත් එක තමයි අපිට අම්මා එනවනං කෝල් එකක් ගන්න කියපු එකාට වෙච්ච වැඩේ. ඒ වෙලාවේ උගෙ ෆෝන් එකේ බැට්රිය බැහැලා ෆෝන් එක ඕෆ් වෙලා තිබිල තියෙන්නේ. කෝල් එක ආවෙ නැත්තේ ඒකයි. කොහොම වුනත් ඒ වෙලාවෙ ෆෝන් එක ඕෆ් වෙච්ච එකත් හොඳට ගියා.
